Lublin, ul. Chopina 8

Warszawa, Rozbrat 16

Dyskusja wyników badań w 4 krokach

Dyskusję wyników pisze się najczęściej w pracach z psychologii i pielęgniarstwa. Sprawia ona studentom wiele problemów. W tym artykule dowiesz się jak ją prawidłowo i względnie szybko przygotować.

Dyskusja wyników krok po kroku

  • Krok 1. Wypisz zmienne i hipotezy z Twojej pracy
  • Krok 2. Znajdź badania naukowe
  • Krok 3. Przeczytaj badania i dopasuj je do poszczególnych hipotez
  • Krok 4. Napisz dyskusję.

Krok 1. Wypisz zmienne i hipotezy z Twojej pracy

Powinny się one zawierać w Twojej metodologii. Warto też wypisać sobie powiązane tematycznie hasła i słowa kluczowe i tak przykładowo dla poziomu depresji będą to poczucie lęku, niepewności, niski poziom satysfakcji z życia, niezadowolenie z życia. Ważne! Wypisz zmienne które nazywają  dane zjawisko a nie sposób jego pomiaru. Chodzi o to, żebyś w Google Scholar wpisał jak najszersze pojęcia i ta Przykładowo jeżeli zbadałeś umiejętność rozpoznawania emocji innych osób szerszym terminem będzie inteligencja emocjonalne. Jeżeli natomiast dokonałeś pomiaru, ilości zapamiętanych słów, prawdopodobnie badasz sprawność pamięci.

Przeczytaj i obejrzyj film o tym jak prawidłowo opisać zmienne, oraz postawić pytania i hipotezy badawcze link

Krok 2. Znajdź badania w Google Scholar

W Google Scholar wpisz Twoje zmienne, wybierz interesujący Cię zakres czasu  np. po 2015 roku. Jeżeli nie znajdujesz badań po polsku a nie znasz angielskiego, zainstaluj wtyczkę do chroma o nazwie 1 Click translator
W ten sposób po zaznaczeniu danego fragmentu tłumaczenie wyświetli Ci się od razu na górze tekstu. Badania znajdziesz też jeżeli po wpisaniu słów kluczowych w wyszukiwarkę dodasz dopisek „.pdf”

Krok 3. Przeczytaj badania i dopasuj je do poszczególnych hipotez

Najbardziej interesujące Cię elementy w artykułach naukowych to: abstrakt, wstęp teoretyczny i dyskusja wyników.

Krok 4. Dopasuj badania do Twoich hipotez

Idealnie będzie jeżeli znajdziesz badania potwierdzające lub podważające uzyskane przez Ciebie wyniki. Najpierw przytocz Twoją hipotezę, a następnie napisz czy została ona potwierdzona czy obalona. Potem odnieś ją do: wyników innych badań, jeżeli nie znalazłeś wystarczająco dużo badań wyniki możesz odnieść do: podstawy programowej, zmian socjologicznych/ technologicznych w ostatniej dekadzie, różnic międzykulturowych, definicji.

Krok 5. Napisz dyskusję

Dyskusja wyników zawiera omówienie wszystkich hipotez po kolei w kontekście wyników innych badaczy. Staraj się opisać poniższe:

  • główny cel badawczy
  • wykorzystane narzędzia,
  • ograniczenia badań własnych,
  • wskazówki dla praktyków i przyszłych badaczy,
  • wyniki badań własnych,
  • odniesienie uzyskanych wyników do innych badań,
  • z czego mogą wynikać rozbieżności między Twoimi wynikami a innymi badaniami?
  • ograniczenia własnych badań
  • wskazówki dla przyszłych badaczy,
  • wskazówki dla praktyków.

Dyskusja wyników badań przykład 1.


Pierwsza postawiona hipoteza zakładała, że młodsze kobiety uzyskają wyższe wyniki na skalach nawykowego przejadania się i nadmiernych restrykcji żywieniowych. Została ona potwierdzoona tylko częściowo –  młodsze kobiety uzyskały wyższe wyniki tylko na skali związanej nawykowym przejadaniem się. Interpretując te wyniki w świetle obecnej wiedzy można wysunąć niepokojący wniosek, że młodsze pokolenie ma wykształcone nieprawidłowe nawyki żywieniowe.

WARTO ODNIEŚĆ SIĘ DO BADAŃ RENOMOWANYCH PLACÓWEK I INSTYTUTÓW BADAWCZYCH

Potwierdzają to wyniki badań epidemiologicznych np. według badań przeprowadzonych w 2005 r. przez Zakład Medycyny Szkolnej Instytutu Matki i Dziecka, w Polsce zwiększa się ilość młodzieży z nadwagą. Badania wykazały, iż w populacji 8 tys. gimnazjalistów nadwagę miało 8,8%, a otyłość 4,5% uczniów w wieku 13-15 lat (Oblacińska, Jodkowska 2007). Największy poziom otyłości udokumentowano w grupie wiekowej 14-latków, których procent dzieci z nadwagą i otyłością wynosił  odpowiednio dla płci żeńskiej 16 % natomiast dla płci męskiej 12%. Podobne wyniki badań otrzymał Instytut Żywności i Żywienia w Warszawie, w których prowadzono obserwacje u młodzieży w wieku okołopokwitaniowym. Nadwaga i otyłość występowały u  23,7% chłopców oraz 22,8% dziewcząt. W długoterminowej obserwacji (35 lat) częstość występowania nadmiernej masy ciała wzrosła dwukrotnie (Jarosz, 2013).

ODNIEŚ SIĘ DO ZMIAN W OSTATNIM DZIESIĘCIOLECIU

Prawdopodobnie problem ten wynika błędów wychowawczych, kultury konsumpcji oraz intensywnego rozwoju technologicznego jaki nastąpił w ostatnich dekadach. Młodsze pokolenia spędzają dużo czasu w domu przed komputerem i telewizorem a do komunikacji z rówieśnikami używają komunikatorów. Ten sposób spędzania czasu wolnego ogranicza  ilość ruchu.

Dyskusja wyników psychologia – Przykład 2.

JAKI JEST CEL BADAŃ?

„Celem badania było określenie jakie są osobowościowe i temperamentalne korelaty palenia papierosów oraz jaki jest związek natężenia tych cech u osób palących i niepalących z ich jakością życia. Dotychczasowe badania w tej tematyce (Gilbert, 1995; Arai i in., 1997; Larrison, Briand, Sereno, 1999; Williams i in., 1996, Oleś 2008) wskazują, że znaczenie ma poziom natężenia takich cech jak: psychotyczność, ekstrawersja, neurotyczność, aktywność, żwawość i wytrzymałość.


JAKIE NARZĘDZIA WYKORZYSTANO W PRACY?


 Do pomiaru cech osobowości i temperamentu wykorzystano kwestionariusz FCZ-KT (R) i NEO-FFI. Badanie przeprowadzono w grupie osób palących, liczących 72 osób i niepalących liczących 73 osób. Wyniki analizowano oddzielnie w grupie kobiet i mężczyzn.

Dotychczas przeprowadzono liczne badania dotyczące związku poszczególnych cech osobowości z paleniem papierosów (Fronczyk, 2004). W badaniach brano pod uwagę takie wskaźniki nikotynizmu jak: uzależnienie od palenia papierosów wiek inicjacji palenia, ilość wypalanych papierosów dziennie oraz staż palenia. Prowadzono badania zarówno poprzeczne jak i podłużne (Fronczyk, 2004). Pomimo licznych badań nie uzyskano spójności  zakresie osobowościowych korelatów palenia. Najczęściej z paleniem korelowały takie cechy osobowości jak wysoka psychotyczność (Arai i in., 1997), która miała ponadto szczególne znaczenie w grupie mężczyzn, oraz wysoka neurotyczność (Gilbert, 1995), depresyjność (Bidzan, 2007) oraz ekstrawersja (Stroebe i Stroebe, 1995).

PRZYTOCZENIE WYNIKÓW BADAŃ WŁASNYCH

Analiza uzyskanych danych wykazała, że: kobiety palące cechują się wyższą żwawością, aktywnością oraz większą ekstrawersją, mężczyźni palący charakteryzują się niższą wytrwałością i większą aktywnością niż mężczyźni niepalący….

ODNIESIENIE UZYSKANYCH WYNIKÓW DO INNYCH BADAŃ

… porównując średnie palaczy z niepalącymi, można stwierdzić występowanie tej samej tendencji. Jest to bardzo ciekawe zjawisko, które należałoby dalej badać. Szczególnie biorąc pod uwagę, że dotychczasowe badania wskazywały raczej na przeciwną zależność (Fuller 2014; Ataeiasl,  Dadashzadeh, Augner,  Anbarlouei, Mohammadpoorasl, 2018). Ze względu na odmienne wyniki w tym zakresie uzyskane
w różnych krajach (Shahab, West 2012; Chang, Chu, Deale, Gupta 2016; Wang, Wang, Lam, Viswanath, Chan 2014), w przyszłości należałoby uwzględnić dodatkowo zmienne demograficzne takie jak wiek oraz status społeczno-demograficzny. Ciekawe jest, czy faktycznie palenie papierosów poprawia jakość życia, a jeżeli tak, to na jakiej zasadzie. Być może związek ten nie ma charakteru przyczynowo-skutkowego i aby to zbadać, należałoby przeprowadzić badanie podłużne. Można również skorelować subiektywną jakość życia z czasem palenia papierosów i ilością wypalanych papierosów dziennie, jednak ze względu na wielokrotnie wykazywany brak wpływu tych czynników (Patton, Barnes i Murray, 1997; Arai i in., 1997), warto byłoby zastosować inny wskaźnik głębokości uzależniania. Dobrą alternatywą jest przebadanie osób palących i niepalących standaryzowanym Kwestionariuszem do pomiaru głębokości uzależnienia Fagerströma. 

Z CZEGO MOGĄ WYNIKAĆ ROZBIEŻNOŚCI MIĘDZY TWOIMI WYNIKAMI A INNYMI BADANIAMI?


Inną bardzo ważną kwestią często pomijaną w badaniach jest sposób pomiaru jakości życia. Mnogość kwestionariuszy sprawia, że dotychczasowe badania bardzo różnią się pod względem metodologicznym.
Bardzo możliwe, że palenie inaczej wpływa na różne wymiary jakości życia….  W kolejnych badaniach można by było wykorzystać np. kwestionariusz WHOQOL, który mierzy 4 wymiary satysfakcji z życia: społeczny, fizyczny, społeczny i środowiskowy (Cieślik, Podbielska, 2015).

OGRANICZENIA WŁASNYCH BADAŃ I WSKAZÓWKI DLA PRZYSZŁYCH BADACZY

 W zakresie przyszłych badań nad osobowościowymi korelatami palenia zaleca się przeprowadzenie badań na większej próbie oraz dokonanie bardziej zaawansowanych obliczeń. Warto byłoby podzielić badanych na 3 grupy w zależności od poziomu natężenia danej cechy: wysoki, średni i niski. Jest to szczególnie ważne dla takich cech jak aktywność, żwawość, ekstrawersja i neurotyczność. Bardzo możliwe bowiem, że pomiędzy tymi zmiennymi a paleniem papierosów istnieje związek o charakterze nieliniowym. Już wcześniej  (Stroebe i Stroebe, 1995) przypuszczano, że zarówno bardzo wysoki jak i bardzo niski poziom ekstrawersji sprzyja uzależnieniu od nikotyny. Bardzo podobną zależność można przewidywać w zakresie żwawości i aktywności. Inną możliwością jest przeprowadzenie na uzyskanych danych testów nieparametrycznych, dostosowanych to zależności nieliniowych oraz analizy wykresu rozrzutu. Niestety w wykonanym w tym wypadku próba badawcza była zbyt mała.

ZASTOSOWANIE TWOICH WYNIKÓW W TEORII I PRAKRYCE, WSKAZÓWKI DLA PRAKTYKÓW

Trafne określenie związku pomiędzy zapotrzebowaniem na stymulację mogłoby przyczynić się do opracowania skutecznych technik leczenia nikotynizmu. Można by było  uczyć pacjentów jak za pomocą innych środków i działań szybko podwyższać lub obniżać swój poziom napięcia. Ponadto stwarza to możliwość zaplanowania skutecznych programów profilaktycznych skierowane do trafnie określonej grupy docelowej. Ciekawe i trudne do wytłumaczenia pozostają natomiast różnice wynikające z płci badanych. Mężczyźni mają ogólnie większą tendencję do uzależnień, co badacze wiążą  z ich niższymi umiejętnościami społecznymi, niższą satysfakcją z relacji społecznych oraz stawianymi względem nich wymaganiami społecznymi. Statystyka wskazuje, że mężczyźni w sytuacjach silnego stresu lub porażki mają tendencję do zachowań dewiacyjnych, agresywnych i autodestrukcyjnych, podczas gdy kobiety zapadają na zaburzenia o charakterze depresyjno-nerwicowym (Wojciszke, 2012). Warto byłoby w tym zakresie ocenić, na ile międzypłciowe różnice
w zakresie osobowych korelatów palenia (a docelowo również innych uzależnień) mają uwarunkowania biologiczne, społeczne czy może są wynikiem interakcji tych dwóch wskaźników.


AUTOR
Katarzyna Bat

Magister psychologii, wielokrotna laureatka stypendium Ministra Edukacji, Rektora KUL oraz Marszałka Województwa Lubelskiego. Założycielka platformy YouExpert i współwłaściciel programu antyplagiatowego „JSA – demo”, przeznaczonego do samodzielnego sprawdzenia pracy pod kątem plagiatu.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *