Poprawa interpunkcji w pracy magisterskiej to zwrócenie uwagi na
stosowane znaki przystankowe. Korekta ma na celu dokładne przeczytanie
pracy i wyłapanie braków interpunkcyjnych.
Kropka jest znakiem głównym przystankowym, zamyka bowiem zdanie, w obrębie
którego rozmieszczone mogą być inne znaki interpunkcyjne. Dla czytającego na głos kropka
jest pewnego typu wskazówką, że trzeba obniżyć głos i zrobić przerwę. Kropkę może
zastąpić wykrzyknik, pytajnik i wielokropek.
Kropka występuje, także jako znak graficzny mający umowne znaczenie np.
- oznacza liczebnik porządkowy
lub
Osoba podejmująca się poprawy prac
powinna przede wszystkim pamiętać o tym, że kropkę należy postawić :
- po tytule rozdziału, paragrafu,
- między składnikami złożonymi z liczb i liter,
- między składnikami daty, w której miesiąc oznaczony jest liczbą arabską,
- między składnikami numeracji albo sygnatury.
Kropkę można również postawić w tytule lub po literze oznaczającej kolejność np.
- po liczbie arabskiej,
- po małej literze oznaczającej kolejność.
Dlatego podczas tworzenia tytułów rozdziałów należy pamiętać o tej zasadzie. Częstym błędem jest stawianie kropki po nazwisku autora i tytule jego książki.
Najczęściej tego rodzaju błędy dotyczą źródeł, np.
-
Błędny zapis: A. Kowalski. Poprawa prac według wytycznych. Korektor
2018.
-
Poprawny zapis: A. Kowalski, Poprawa prac według wytycznych,
Korektor 2018.
To jest podstawowy błąd. Kropki nie stawiamy także:
-
po liczbie lub literze oznaczającej części dzieła, jeśli to oznaczenie znajduje się
nad tytułem w osobnym wierszu,
-
po liczbach rzymskich, a wiec również między składnikiem daty, w której miesiąc
oznaczony jest liczbą rzymską,
- miedzy składnikami daty, w której miesiąc napisany jest słownie,
- po nazwiskach.